Türkiye İstatistik Kurumu’nun (TÜİK) eğitim, gelir düzeyi ve yaşam koşulları gibi çok sayıda göstergeyi esas alarak hazırladığı son çalışma, Türkiye’deki refah dağılımındaki çarpıcı farkları bir kez daha gözler önüne serdi. Araştırmaya göre ülkede hane halklarının yalnızca yüzde 1,1’i en yüksek refah grubunda yer alırken, büyükşehir merkezleri ile kırsal ilçeler arasındaki uçurum dikkat çekti.
Refah Seviyesinde Zirve Büyükşehir Merkezlerinde
Genel sıralamada Türkiye’nin sosyoekonomik seviyesi en yüksek ilçesi Çankaya oldu. Ankara’nın merkezi konumundaki Çankaya’yı, İstanbul’un köklü ilçeleri Kadıköy ve Beşiktaş takip etti. Bu ilçeler; eğitim düzeyi, hane halkı imkânları ve yaşam standartları açısından listenin üst sıralarında yer aldı. Ancak bu tabloya rağmen, ülke genelinde yüksek refah seviyesine ulaşan hane oranının oldukça sınırlı kalması dikkat çekti.
Sosyoekonomik Seviyesi En Düşük İlçe: Çamoluk
Araştırmanın alt sıralarında ise ağırlıklı olarak kırsal ilçeler yer aldı. TÜİK verilerine göre Türkiye’nin sosyoekonomik açıdan en düşük puana sahip ilçesi Çamoluk olarak belirlendi. Giresun’a bağlı Çamoluk; hane halkı varlığı, sosyal imkânlar ve yaşam standartları bakımından listenin son sırasında yer aldı.
Analiz, alt sıralardaki ilçelerin büyük bölümünde nüfusun az, kırsal yapının baskın ve temel hizmetlere erişimin sınırlı olduğunu ortaya koydu. Bu bölgelerde gelir kaynaklarının kısıtlılığı, eğitim olanaklarının sınırlı olması ve teknolojik erişimde yaşanan eksiklikler ön plana çıkan ortak sorunlar arasında yer aldı.
Türkiye’nin Sosyoekonomik Seviyesi En Düşük İlçeleri
TÜİK’in çalışmasına göre sosyoekonomik göstergeleri en zayıf olan ilçeler şöyle sıralandı:
- Çamoluk (Giresun)
- Derebucak (Konya)
- Doğanşar (Sivas)
- Felahiye (Kayseri)
- Dikmen (Sinop)
- Pınarbaşı (Kastamonu)
- Bayramören (Çankırı)
Çalışma, Türkiye’de refahın coğrafi dağılımındaki dengesizliğin sürdüğünü ortaya koyarken, kırsal bölgelerde sosyoekonomik kalkınmaya yönelik politikaların önemini bir kez daha gündeme taşıdı.
